Bij gemeenteraadsverkiezingen gebeurt iets vreemds. Nationale politici worden afgebeeld op lokale verkiezingsposters. Talkshows maken melige grappen over het knutselniveau van de plaatselijk campagnefilmpjes. Ondertussen vraagt iedereen zich af waar die verkiezingen eigenlijk over gaan.
Wie een watersportvereniging bestuurt, nodigt de wethouder in zijn wittebroodsweken uit op de club
De absurditeit daarvan werd onlangs mooi samengevat door De Speld met de kop: ‘Waarom spreekt Lokaal Belang Brummen zich niet uit over de situatie in Iran?’
In werkelijkheid gaan gemeenteraadsverkiezingen meestal over iets heel anders.
Ze gaan over je buurt: voorzieningen, scholen en sportverenigingen.
Dat maakt het des te belangrijker om je te verdiepen in de lokale verkiezingsprogramma’s. De lokale invulling van nationale partijen kan namelijk heel anders zijn dan het landelijke verhaal doet vermoeden. Tegelijk winnen lokale partijen steeds meer terrein in gemeenteraden. Omdat zij niet beschikken over de mediakracht van landelijke partijen, loont het om hun programma’s goed te lezen. Voor je eigen keuze in het stemhokje, maar ook voor je vereniging.
Gemeenteraadsverkiezingen zijn voor watersportverenigingen daarom allesbehalve bijzaak. Sterker nog: ze zijn vaak belangrijker dan de verkiezingen voor de Tweede Kamer.
Neem de plannen voor een vaarvignet. In steeds meer gemeenten duiken voorstellen op om watersporters te laten betalen voor het gebruik van het water. Gemeenten kunnen zulke heffingen zelf invoeren; de gemeenteraad beslist of ze er komen. Kiezers kunnen partijen wegstemmen die zulke plannen steunen. Of zeggen: een heffing is alleen acceptabel als de opbrengst ook daadwerkelijk terugvloeit naar betere voorzieningen rond het water. In de praktijk gebeurt dat zelden. Het geld verdwijnt meestal in de algemene middelen. Daar komt bij dat gemeenten vaak vooral naar de inkomstenkant kijken, terwijl watersport juist economische waarde heeft voor jachthavens, horeca, toerisme en lokale bedrijvigheid.
Maar dat vraagt wel om goed functionerende infrastructuur. En daar gaat veel mis. Neem de Buitenhuizerbrug in Velsen. Die was lange tijd defect, functioneerde kort en ligt inmiddels opnieuw op apegapen. Formeel valt de brug onder Rijkswaterstaat, maar voor watersporters en verenigingen in de regio maakt dat weinig verschil. Als zo’n brug niet open kan, ligt een belangrijk deel van de vaarroute stil.
Het Watersportverbond zet daar landelijk druk op, maar ook gemeenten hebben hier een rol. Zij kunnen richting ministerie en Rijkswaterstaat duidelijk maken dat dit voor hun inwoners en verenigingen onacceptabel is.
Juist daarom zijn gemeenteraadsverkiezingen voor verenigingen zo belangrijk. Mijn advies aan bestuurders van watersportverenigingen is daarom eenvoudig.
- Lees de verkiezingsprogramma’s in uw gemeente
- Kijk welke plek sport én watersport daarin krijgt
- Volg na de verkiezingen nauwgezet de coalitievorming
- Zorg dat u zo snel mogelijk de nieuwe wethouder leert kennen. Nodig hem of haar uit bij uw vereniging. Laat zien wat er op het water gebeurt, wat de maatschappelijke waarde van de club is en wat er nodig is om dat mogelijk te maken.
Uit eigen ervaring weet ik: als wethouders eenmaal sport in hun portefeuille hebben, gaan de meesten er ook echt voor.
Daar heeft een vereniging meer aan dan aan een minister in Den Haag met een mooie toespraak. Of anders gezegd: Voor watersportverenigingen begint politiek meestal gewoon in het gemeentehuis.
Arno van Gerven is directeur van het Watersportverbond. Hij schrijft twee keer per maand een column over de onderwerpen die in de watersport leven. Van Gerven probeert daarmee een breed lezerspubliek – van leden tot politiek – met een knipoog te laten kijken naar kansen en ontwikkelingen in recreatie en sport. Daarbij maakt hij gebruik van alle stijlmiddelen die een schrijver van een opiniestukje ten dienste staan. Wilt u reageren, e-mail naar arno.van.gerven@watersportverbond.nl.
