Mijn eerste kennismaking met watersport kwam niet via een vereniging. Die kwam via de Purvak.
Voor wie niet uit Purmerend komt: de Purvak is een initiatief van de gemeente waarbij kinderen in de schoolvakanties gratis kunnen kennismaken met sport, spel en allerlei andere activiteiten. Ik heb er van alles geprobeerd. Kanoën. Zeilen. Dingen waarvan je als kind niet wist dat ze bestonden.
Dat was geweldig. Alleen zat er één probleem in het systeem. Als je ergens enthousiast van werd, wachtte daarna het nakende niets. Je mocht een middag proeven. Misschien twee. Maar als je dacht: hé, dit wil ik vaker doen, dan begon de zoektocht. Welke vereniging? Wie moet je bellen? Wanneer kun je beginnen? Hoe kom je aan je spulletjes? Voor veel kinderen eindigt hun enthousiasme daar.
Een gemiste kans.
Kennismaken is makkelijk. Doorpakken is de kunst.
Slimmer doen ze dat aan de Loosdrechtse Plassen. Daar kunnen kinderen (en hun ouders) deze zaterdag tijdens de Opstapdag ongebreideld kennismaken met allerlei watersporten: zeilen, suppen, windsurfen en wingfoilen. Om vervolgens, als ze enthousiast zijn geworden, meteen door te mogen pakken. Er ligt meteen een aantrekkelijk aanbod klaar. Met zomeractiviteiten en vervolglessen.
Op het eerste gezicht lijkt dat een doodsimpel idee. Toch is het dat niet. Watersportverenigingen rond een plas slaan nog te weinig de handen ineen. Terwijl ons land gezegend is met honderden plassen. Waar ook Opstapdagen kunnen worden georganiseerd. Van de Nieuwkoopse Plassen naar de Reeuwijkse Plassen tot en met De Kralingse Plas. Om nog maar te zwijgen over De Friese meren.
Waarom gebeurt het daar niet?
Samenwerken betekent verder kijken dan de eigen vereniging. Accepteren dat een kind soms elders beter op zijn plek is. Niet alles zelf willen bepalen. En niet meteen in kosten denken, maar eerst kijken naar de waarde die het oplevert.
In Loosdrecht deed men dat. Met als resultaat dat verenigingen, vaarscholen en opleiders overeenkwamen dat meer kinderen op het water het uitgangspunt zouden moeten zijn. Welke vereniging de eerste aanmelding krijgt, is ondergeschikt.
En misschien verklaart dat meteen de belangstelling die alle verwachtingen overtreft. Waar de organisatoren zich vooraf nog afvroegen of er wel voldoende animo zou zijn, stroomden de aanmeldingen binnen.
Verrassend? Nee. Kinderen willen graag nieuwe dingen proberen. Hun ouders ook. Maar na die eerste kennismaking is het zaak dat niemand in een organisatorisch moeras terechtkomt.
Iets was de drie verenigingen achter het initiatief in Loosdrecht – de Koninklijke Watersport-Vereeniging Loosdrecht, GWV De Vrijbuiter en Het Witte Huis – geen windeieren gaat leggen.
Mijn kinderen zouden zeggen: Good karma.
Ik houd het liever op iets anders. Geluk dwing je af. Dat begint soms met iets ogenschijnlijk eenvoudigs: niet alleen nadenken over hoe iemand instapt, maar ook over hoe iemand verder kan.
Dat maakt het fenomeen van de Opstapdag interessant.
Waar in Nederland zijn de volgende Opstapdagen?
Arno van Gerven is directeur van het Watersportverbond. Hij schrijft twee keer per maand een column over de onderwerpen die in de watersport leven. Van Gerven probeert daarmee een breed lezerspubliek – van leden tot politiek – met een knipoog te laten kijken naar kansen en ontwikkelingen in recreatie en sport. Daarbij maakt hij gebruik van alle stijlmiddelen die een schrijver van een opiniestukje ten dienste staan. Wil je reageren, e-mail naar arno.van.gerven@watersportverbond.nl.
